Lokalizacja: Strona główna >> Nie Boska Komedia

Nie Boska Komedia

Tytuł dramatu jest nawiązaniem do utworu Dantego, „Boska Komedia”. W przeciwieństwie do dzieła włoskiego twórcy, które ukazuje wędrówkę od piekła, poprzez czyściec do raju, „Nie-Boska Komedia” przedstawia piekło świata i historii, nie podlegające pozytywnej ewolucji. „Nie-Boska Komedia” składa się z czterech części. Tematem dwóch pierwszych jest dramat rodzinny, dwóch następnych – dramat społeczny. Każda część poprzedzona została fragmentem refleksyjnej prozy poetyckiej. Utwór Z. Krasińskiego jest więc utworem synkretycznym gatunkowo. Akcja dramatu nie podlega następstwu przyczynowo-skutkowemu, składają się na nią luźno powiązane ze sobą sceny, rozgrywające się w różnych miejscach i w różnym czasie. W dziele współwystępują dwie płaszczyzny: realistyczna i metafizyczna, odwołująca się do tradycji moralitetowej. Obok rzeczywistych osób (Henryk, Pankracy) i scen (ślub) pojawiają się zjawiska i postacie fantastyczne, reprezentujące siły boskie i szatańskie (Dziewica, Chór Duchów, Chór Głosów w lochach podziemnych, wizja Chrystusa w scenie końcowej). „Nie-Boska Komedia” łączy w sobie cechy dramatu filozoficznego i historycznego. Zgodnie z estetycznymi zasadami romantyzmu, utwór cechuje budowa otwarta, poszczególne wątki łączy ze sobą postać głównego bohatera (Hrabiego Henryka).