Lokalizacja: Strona główna >> Wybrane utwory >> Kalina

Kalina

W wierszu poeta sięgnął po motywy ludowe (ludowość), które czerpał z podań, legend lub pieśni. Tematem wiersza jest miłość. Podmiot liryczny, ukryty za opisaną sytuacją, opisuje krzew kaliny, który rósł w gaju nad potokiem. Miał szerokie liście, czerwone owoce, cienkie gałązki. Pod kaliną grywał na fujarce wiejski chłopiec, Jasio. Śmierć Jasia nastąpiła jesienią, kalina straciła wtedy liście i owoce. W wierszu została ona przedstawiona jako dziewczyna zakochana w Jasiu, która „straciła swoją urodę” wraz ze stratą ukochanego. W wierszu krzew został uosobiony (w podobny sposób przyroda była przedstawiona w utworach o tematyce ludowej, służyło to podkreśleniu związku człowieka z naturą). Romantycy darzyli naturę szczególnym kultem. Przyrodę pojmowali jako zjawisko aktywnie uczestniczące w wydarzeniach i wpływające na ich przebieg. Lenartowicz w swoim wierszu podkreślił więź człowieka z naturą. Upersonifikowana przyroda to obraz świata wewnętrznych przeżyć i doznań człowieka (w tym przypadku zakochanej dziewczyny). Jest to wiersz ciągły, który składa się z dwudziestu czterech dziesięciosylabowych wersów o układzie aabbcc itd., dzięki czemu zyskuje na regularnej rytmice i jest przeznaczony do śpiewania. Kiedyś muzykę do niego skomponował Ignacy Komorowski. W utworze zostały zastosowane następujące środki artystyczne: uosobienie-metafora, porównanie oraz epitety.

Tagi: literatura, Polskie książki