Lokalizacja: Strona główna >> Wybrane utwory >> Ciemność

Ciemność

Norwid w swej poezji przypisywał szczególną rolę językowi, i tworzącym je słowom. W wierszu „Ciemność” poeta wyraził myśl, iż czytelnicy powinni współpracować z nim nie tylko w odczytywaniu, ale i współtworzeniu treści intelektualnych, moralnych, emocjonalnych, jakie niesie ze sobą słowo poetyckie. To oni są adresatem utworu. Według niego współcześni mu czytelnicy nie mają takiej umiejętności, oczekują poezji prostej, łatwej w interpretacji, wyrażającej wprost myśli, przekonania, idee poety. W pierwszej strofie pada pytanie, czy czytelnik w indywidualnym kontakcie z dziełem poetyckim włożył choć trochę wysiłku, by właściwie odczytać, zrozumieć jego treść. W kolejnych strofach podmiot liryczny wskazuje drogę odczytywania jego poezji, która ma się opierać na wierze. To dzięki niej człowiek nabiera zaufania do twórcy, sił, chęci do działania, poszukiwania właściwych wniosków, twórczego myślenia. Słowo poetyckie Norwida jest niejednokrotnie zagadkowe, wieloznaczne, niezrozumiałe. Tylko ci, którzy próbują dotrzeć do jego sensu, mogą pojąć, jak wiele cennych przesłanek zawiera. W słowach poety są często zawarte idee, dzięki którym człowiek może pokonać „zimnotę wieku”, przyjąć aktywną postawę osoby odpowiedzialnej i skłonnej do poświęceń, kierującej się w swoim działaniu właściwymi wartościami.

Tagi: Polskie książki, powieść